Relectio De Poenitentia Habita In Academia Salmanticensis, Anno M.D.XLVIII., "Ad quartum, (quoniam præcedentis argumenti confirmatio ex di…"
author: Melchor Cano
source date: 1558
edition published: 2019-07-31
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Ad quartum, (quoniam præcedentis argumenti confirmatio ex dictis facilè ſoluitur) non deſunt, qui antecedens inficientur: eo quòd apud Auguſti. lib. 1. de Ciuitat. Dei, cap. 9. correctionem fraternam in aliud tempus commodius reſeruare licet. At. hi (bona venia me audietis) diui Auguſtini intelligentiam non aſ ſequuntur: nuſquam enim Auguſtinus credidit, vbi ſe offert magna commoditas corripiendi fratrem, hoc eſt, cùm id fieri poteſt nulla mea iactura, multa fratris commoditate, licitum eſ ſe pro meo arbitratu, correctionem fraternam in alium annum remittere, vbi expectetur vel æqua commoditas, vel etiam maior. Sed id ſentit prudentissimus autor: Cum cotrectio ſine iactura mea fieri non poteſt, differri non poteſt, differri nonnunquam poſ ſe in tempus, vbi commodius ſine iactura mea fiat. Cùm igitur interior pœnitentia vbique gentium, & omni tempore fieri commodiſſimè poſit, ſi non licet liberationem proximi differri commodiſsimè poteſt, ergo nec nostram. Sed nego tamen conſequentiam: quia bonorum spiritualium proximi mei cuſtos ſum, non dominus: idcirco illum mox eripere teneor, & viuiuificare, ſi poſ ſum: meipſum non mox teneor, etiam ſi poſsim. Commoditas præterea ad corripiendum fratrem, non ſemper, & vbique parata eſt: idcirco, quando ſeſe offert lex, pręcipit vt arripiatur. Commoditas autem eripiendi nos, omni tempore & loco eſt in promptu. Quare, noluit nos ſuauiſsimus legiſlator ſemper obligare, quotieſcunque opportunitas adeſ ſet: ne nos innumeris peccatis inuolueret. Ac re vera, (vtcunque opinemur) negare non poſ ſumus, inter bona proximi & noſtra, longum eſ ſe interuallum. Nam bouem proximi, aut ouem iacentem leuare teneor, & ſeruare, ſi poſ ſum: bouem meum, aut ouem non item: niſi res eſ ſet ad vitam meam conseruandam neceſ ſaria, tunc enim, ſicut nec vitę, ita nec illius rei, ſine qua vita non degitur, liberam habeo facultatem. Sic ergo & bona ſpiritualia proximi mei, etiam extra mortis æternæ periculum curare teneor? mea non perinde: niſi cum articulus neceſsitatis propriæ ſpiritualis occurrit: hoc eſt, periculum mortis æternæ.