Relectio De Poenitentia Habita In Academia Salmanticensis, Anno M.D.XLVIII., "Ad primum argumentũ . Iam oſtendimus locum in euangelio Ioan…"
author: Melchor Cano
source date: 1558
edition published: 2019-07-31
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Ad primum argumentum. Iam oſtendimus locum in euangelio Ioannis, vnde confeſsionis præceptum ducitur. Nam quod Caietanus in commentariis ſuper hunc locum aſ ſerit: inſtitutionem ſacramenti pœnitentiæ inde haberi, non præceptum: certiſsimè ſaluabitur. Habetur enim neceſsitas comparendi coram iudicibus à Chriſto conſtitutis, atque ex consequenti præceptum confeſsionis: ſine qua peccata noſtra à ſacerdotibus iuſtè ac prudenter diſcerni, iudicariq́ue non poſ ſunt. Iam, quod hęretici tradunt, Innocentium tertium fuiſ ſe confeſsionis auricularis autorem, imprudenter errant. Leo ſiquidem Papa multis annis ante Innocentium præcepit confeſsionem, non publicè fieri, ſed occultè. Quinetiam aſ ſeruit contra apoſtolicam regulam publicam confeſsionem poſtulari: vt patet epiſtola. 57. ad epiſcopos Campanię: &. 69. ad Theodorum epiſcopum. Huius etiam iudicii ſacramentalis apud ſacerdotes meminit Innocentius primus in epiſtola ad Decentium capi. 7. Sed & Clemens in. 1. epiſtola ad Iacobum fratrem domini, Petrum apoſtolum tradidiſ ſe refert, cogitationes etiam malas oportere Chriſtianos mox ad Chriſtum illidere, & ſacerdotibus domini manifeſtare. Eius etiam eſt mentio apud Hieronymum in illud Ecccleſiaſt. 10. Sim ordeat ſerpens in ſilentio &c. Nam quod ſuper Pſal. 84. referri ſolet, forsitan reiicietur, quòd commentaria illa, an D. Hieronymi ſint, incertum eſt: quemadmodum lib. 2. De viſitatione infirmorum: & libellus Ad comitem, & liber De vera & falſa pœnitentia, D. Auguſtini eſ ſe negantur. Sed eſt tamen in Auguſtino locus, quem euertere ne Eraſmus quidem poſsit: in lib. 3. De baptiſmo contra Donatiſt. cap. 17. &. 18. vbi nititur iudicium hoc ſacerdotale eodem hoc ipſo Ioannis aſ ſerere teſtimonio: vide etiam, tractatu. 2. in Pſal. 101. ſuper illud, Vt audiret gemitus compeditorum. Cyprianus quoque ſermone. 5. De lapſis, etiam eos, qui corde tantum lapſi ſunt, docet, hoc ipſum, apud ſacerdotes Dei dolenter debere confiteri. Pœnitentiæ huius inſuper, quæ apud ſacerdotes fit, mentionem fecit Tertulianus in libro. De pœnitentia. Ambroſius autem lib. 1. De pœnitentia cap. 2. hanc ſententiam eodem, quo & nos Ioannis teſtimonio confirmat. Nam alia, quæ ſolent afferri, vt eſt illud Iaco. 5. Confitemini alterutrum etc. Et illud Lucæ. 17. Ite ostendite vos ſacerdotibus &c. non adeò firma videntur aduerſus hęreticos teſtimonia, tametſi dici etiam facilè poterat, quòd licet ex ſacra ſcriptura huiuſmodi præceptum non haberetur: habetur tamen ex traditione Chriſti & apoſtolorum: quem admodum & alia pleraq́ue naturę fidei documenta. Quòd ſi rara apud antiquos ſecrætæ confessionis mentio eſt, frequens verò publicæ, vt in Concilio Niceno ca. 9. & aliis item plurimis, ad ſanè nihil noſtræ huic definitioni aduerſatur. Ostensum eſt ſi quidem, non ſolum ex traditione maiorum, verumetiam ex euangelico teſtimonio: confeſsionem peccatorum ſacerdoti fieri debere: quod quidem eſt de neceſsitate ſacramenti. Secreram verò, aut publicam confeſſionem fieri, prudentiæ eſt naturali relictum quæ dictat, vt occulta peccata occultè, publica, publicè iudicentur.