Ioannis Bernardi Diaz De Lvco, Decretorum Doctoris, Hispani, Episcopi Calagurritani, ac inuictissimi Romanorum Imperatoris, ac Hispaniarum regis Caroli Quinti à consiliis, Practica criminalis canonica, in qua omnia ferè flagitia, quæ à clericis committi possunt, cum eorum pœnis describuntur, "Peccatores qui ſibi confeßi ſunt ſignis aut verbis prodentes…"
author: Juan Bernardo Díaz de Luco
source date: 1554
edition published: 2021-09-29
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Peccatores qui ſibi confeßi ſunt ſignis aut verbis prodentes.

Capvt cii.

S icvt enim mortalibus cunctis immortalem illam vitam amantibus expedit, vt quæ non puduit committere ſcelera, fateri non erubeſcant ſacerdotibus, vti veris animarum medicis, & quibus ſolis illis mederi concessum eſt. Sic enim ſummè cernitur neceſ ſarium ſacerdotibus ipſis, reuelatorum ſibi ſcelerum, ſecretum indicere, vt tantò apertius ſua pandant facinora perpetrantes, quantò ſecurius illa propalare cognouerint: pauci quidem animæ ſuæ ſalutem (cum famæ, rerum ac vitæ diſpendio) quærerent. Hinc eſt quòd eadem cura qua in ſacris canonibus confeſsio peccatorum fieri præcipitur, reuelari prohibetur, ac vltra prohibitionem contrarium fa cientibus, condigna pœna conſcribitur. Vnde Gregor, ſtatuit quòd peccata ſibi confeſ ſa reuelans deponatur, & quòd omnibus diebus vitæ ſuæ peregrinando pergat, vt in c. Sacerdos. de pœni. diſtin. vj. Eadem etiam depoſitionis pœna impoſita fuit per concilium generale: & vltra id fuit additum quòd propter hoc depoſitus in arctum monaſterium ad agendam perpetuam pœnitentiam detrudatur, vt in ca. Omnis vtriusque de pœni. & remiſ. & ſi timetur de fuga, poſ ſet detrudi in ſtrictum carcerem, vt nontat ibi Abb. in. ij. col. vij. notabi. allegando text. in cap. Vt famæ. de ſentent. excom. {quod ſecutus bonus ille præ ſul Veronenſis Io. Matthæus in ſuis Constitutionibus tit. ix. c. iij. Clericum hoc facinus perpetrantem beneficiis officiſque eo ipſo ſuſpenſum, priuatum, perpetuíſque addictum vinculis voluit, ac declarauit.} Et nota quòd ad celandum confeſsionem non ſolùm tenetur qui illam audiuit, verùm etiam interpres, & ille qui caſu illam audiuit, & is cui de licentia confitentis ſacerdos reuelauit, & qui fingit ſe confeſ ſorem eſ ſe, & qui latenter abſconditus confessionem audit. Item ſacerdos qui dimidiam confeſsionem audiuit, vel qui aliâs poſt auditam confeſsionem non abſoluit, vt notat Florentin. referendo Petrum de Palude in iij. parte titu. xvij. capitu. xxij. in §. j. in fi. & in §. ij. {Et Silueſt. in ſumma, verbo confeſsio. lo iij. §. j.} Vnde bene crederem quòd ſi aliquis prædictorum, qui clericus eſ ſet, reuelaret peccata ſic audita, puniendus eſ ſet prædicta ordinaria pœna: quia omnes illi verè dicuntur audire confeſsionem, licet interpreti & illi qui caſu audit, vel cui de licentia reuelata eſt confeſsio, vel qui abſconditus audiuit, non poſ ſet dici quòd verè fuit pœnitens confeſ ſus. Sufficit enim quòd verum eſt illos audiſ ſe peccata in confeſsione dicta, & quæ ſoli Deo in præ ſentia hominis dicebantur: quàmuis bene verum ſit quòd non omnium prædictorum par ſit culpa vel dolus in reuelando, quod operabitur vt in detruſione monaſterij vel carceris mitius ſe habeat Index cum vno, quàm cum alio. Et aduerte quòd dicitur ſacerdos reuelare confeſsionem, ſi diceret quòd talis habet peccata (nominando eum) à quibus ipſe non poteſt eum abſoluere, vt notat Florentin. in dicto §. j. referendo Petrum de Palude, qui etiam addit quòd idem eſt ſi ſacerdos dicat, ego audiui talem (nominando etiam eum) in confeſsione, & non abſolui illum. Crederem tamen quod in his duobus caſibus ſacerdos non eſ ſet puniendus dicta pœna ordinaria: quia non poteſt verè dici quòd reuelauerit peccata confitentis, licet ſit verum reuelaſ ſe confessionem: & iura in d. c. Sacerdos. & in c. Omnis. imponunt pœnam reuelanti peccata, non verò reuelanti confeſsionem, vt patet ex eis: quàmuis bene crederè ipſum aliâs bene puniendum iuxta qualitatem delicti. Sacerdoti verò bonæ famæ, & honeſtæ vitæ dicenti ſe habuiſ ſe licentiam pœnitentis ad reuelandum confeſsionem credi debet: cùm talis actus licentiæ ſecretò fieri ſoleat, & nullo interueniente teſte, ad hoc ſaltem vt transferat onus probandi in aſ ſerentem ſine licentia reuelaſ ſe. ita placuit Lapo in allegatione. xciiij. incipien. Quidam presbyter. in col. ij. qui dicit hoc præ ſertim procedere, quando tertius accuſat ſacerdotem de reuelatione. Quando verò idem qui peccata confeſ ſus eſt, tunc fortè dicit ſecus eſ ſe: quem vide declarantem quomodo poſsit contra ſacerdotem probari quòd ſine licentia reuelauerit confeſsionem. Et vide etiam eundem aſ ſerentem poſt Hoſtien. quòd ſi ſacerdos affirmet ſe aliter ſciuiſ ſe illud quàm per confeſsionem, quòd vt puniatur pœna d. c. Omnis. oportet vt probetur quòd per confeſsionem illud ſciuerit. & vide Abb. in d. c. Omnis. in vltima quæ ſt. vbi referendo Hoſtienſ. dicit quòd niſi ſacerdos doceat aliunde illud habuiſ ſe, præ ſumendum eſt illud habuiſ ſe in confeſsione, non tamen punitur pœna ordinaria illius text.ſed pœna arbitraria, quia apertè non conuincitur de delicto. Et illud dictum Hoſt. dicit ſing. Barba. in ij. volu. conſi. lxx. incip. Sapienter non fallor. in col. vij. in princi. Et ſic ad euitandam pœnam arbitrariam tenebitur ſacerdos probare quòd aliunde ſciuerit: quod videtur procedere in proprio ſacerdote, vt text. ibi loquitur, & Docto. Si verò confeſ ſor ſit vigore ſpecialis priuilegij aſſumptus, vel de licentia proprij ſacerdotis, non eſſet præ ſumptio contra eum, niſi peccatum diceretur commiſ ſum eo anno quo extraneus ſacerdos inculpatus confeſsionem audiuit. Sed in hoc tandem non poteſt dari certa doctrina: hanc enim præ ſumptionem qualitas peccati, confeſ ſoris, & pœnitentis augebit aut minuet.