Ioannis Bernardi Diaz De Lvco, Decretorum Doctoris, Hispani, Episcopi Calagurritani, ac inuictissimi Romanorum Imperatoris, ac Hispaniarum regis Caroli Quinti à consiliis, Practica criminalis canonica, in qua omnia ferè flagitia, quæ à clericis committi possunt, cum eorum pœnis describuntur, "Ac in priuatis locis ſine Epiſcopi licentia celebrarunt."
author: Juan Bernardo Díaz de Luco
source date: 1554
edition published: 2021-09-29
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Ac in priuatis locis ſine Epiſcopi licentia celebrarunt.

Capvt xxxiiii.

S icvt non alij quàm ſacrati Deo ſacerdotes debent miſ ſas celebrare, nec ſacrificia ſuper altare offerre, ſic non in aliis quàm in domino conſecratis locis, id eſt, in tabernaculis, diuinis precibus à pontificibus delibatis, miſ ſas cantare, aut ſacrificia offerre licet, niſi ſumma coëgerit neceſsitas. verba ſunt ſingularia text. in cap. Sicut. de conſec. diſtin. j. Et in concilio Triburienſi, de quo in c. ſeq. diſponitur, quòd miſ ſarum ſolennia non niſi in locis ab epiſcopo conſecratis, vel vbi ipſe permiſerit celebranda ſunt: idem etiam diſponitur in cap. Hic ergo, eadem diſtinct. quæ iura ſacerdotibus contrarium facientibus pœnam non ſtatuunt. text. autem in cap. Nullus preſbyter. el j. eadem diſtin. idem prohibet illis, qui de cætero participes voluerint eſ ſe ſacerdotij. per quæ verba videtur comminata talibus pœna amittendi participationem ſacerdotij. {Facit etiam concilium Carthagi. fecundum in Canone ix. vbi ita diſponit, Quiſquis presbyter inconſulto Epiſcopo, agenda in quolibet loco voluerit celebrare, ipſe honori ſuo ſibi contrarius exiſtit.} Sexta autem ſynodus de qua in c. Clericos, ea. diſtin. dicit, Clericos qui ministrant in oratoriis quæ intra domum ſunt cum conſenſu epiſcopi loci hoc facere præcipimus. Si quis verò hoc non obſeruauerit, deponatur. Vnde fortè ſumpta occaſione acerrimam pœnam talibus imponendam ſcripſit lex noſtri regni, videlicet quòd clerici qui taliter celebrant, deponantur, & in perpetuum carcerem damnentur. ita diſponit Lex iiij. tit. x. parti. j. de qua nempe grauitate pœnæ ſummè mirandum eſt, cùm hoc iure canonico non ſit expreſ ſum, parque per hoc fiat delictum hoc pluribus aliis grauiſsimis, pro quibus pœna ſimilis imponitur. At ne quiſquà ſibi ſuadeat hoc non eſ ſe tam graue iudicandum, ex eo quod pium & Chriſtianum videatur, vbi libet velle videre corpus redemptoris noſtri, & quia plures propter hoc ſ æpius audiunt miſ ſam, qui aliâs non audirent: nam contrarium apertè dicit text. in d. c. Sicut. per hæc verba, Satius eſt enim miſ ſam non cantare, vel audire, quàm in his locis vbi fieri non oportet, niſi pro ſumma neceſsitate contingat. Quis enim dubitat antiquos illos ſanctiſsimos Eccleſiæ patres plus dilexiſ ſe quàm nos redemptorem noſtrum, eiúſque aſpectu delectari magis, & flagrare deſiderio, & tamen non niſi in eccleſiis illum videre, ſeu ſi ſacerdotes erant in eis tantummodo de cœlo illum ad manus proprias (admirandis illis conſecrationis verbis) aduocare audebant. Nos verò ad cubicula ſeu cœnacula noſtra illum quotidie trahimus, nulla neceſſitate vrgente, ſed aut deſidia quadam ad eccleſiam eundi, aut ſuperbo quodam faſtu, quaſi iam parum ſit ſolis hominum obſequiis coram hominibus venerari, niſi etiam inter noſtram mundi pompam connumerare liceat, quòd adhuc ipſe filius Dei ad domus noſtras nobis miniſtraturus ac cedit. Ad domus inquam, ludis, blaſphemiis, ebrietatibus, ac luxuriæ actibus obſcœnis ſ æpiſsimè violatas, cùm Eccleſias ſanctas Dei ſola vnius coniugalis actus pollutio ſine peccato facta contaminet, {vt per Sylueſt. in ſumma, in verbo conſecratio, lo ij. §. Quintò quæritur, verſ. Tertius caſus.} Si honorabilior nobis aliquis ad nos accedere vult, ſummum dedecus arbitramur, ſi non præueniamus eundem ad eius hoſpitium euntes. At quem credimus Deum, quem confitemur redemptorem, quem tremendum iudicem expectamus, angelicis conſtipatum choris ad ſordida noſtra receptacula non modò venire permittimus, ſed, ſi fas eſt dicere, compellimus. Aduertant quæ ſo vniuerſi Chriſtiani, & tempeſtatis huius calamitatem conſiderent, & aliqua Germaniæ oppida tam cœleſti hoc munere (corpore videlicet filij Dei) orbata cognoscant, quum in omnibus retro actis ſeculis nuſquàm id contigiſ ſe legamus: quàmuis Deus ipſe ſummus plures hæreſes in ſui offenſam prædicari & recipi permiſerit, & quod hoc miſerrima noſtra ætate ſucceſſerit, ad irreuerentiam erga dominicum corpus referamus. Conſtat enim nuſquam ſacerdotes maiori habitos contemptui, & Euchariſtiæ donum maiori ingratitudine ſuſceptum, & irreuerentia tractatum fuiſ ſe. Timeántque qui talia contemnunt, tam graue Dei ſubire iudicium, tantíque muneris priuationem ſibi & poſteris promereri. Satis enim ſecuri viuebant (paucis elapſis annis) qui talem nunc patiuntur animæ morbum, & ſalutis æternæ dispendium. Vt autem magis pudeat Chriſtianos hanc redemptori ſuo irreuerentiam facere, legant obſecro Æmilium Probum in vita Alcibiadis scribentem, aſperſum fuiſ ſe infamia quod in domo ſua facere myſteria dicebatur, quod nefas erat more Atheniensium. Et ſi inter Ethnicos(qui lapidibus & dæmonibus immolabant pecudes) nefas eſ ſe hoc domi agere perpenderint, quàm ſit indecens intelligant omnipotenti Deo patri, & creatori omnium vnigeniti filij ſui Saluatoris noſtri corpus & sanguinem virgineis viſceribus compactum, cum ipſa diuinitate vnitum in impuris domibus offerre. Ad tantæ igitur irreuerentiæ damnum minuendum, oporteret epiſcopos omnes deprecari ſummum Pontificem, vt altaris portatilis facultates nullatenus concederet, & conceſ ſas reuocaret, ac interim in ſuis diœceſsibus prohiberet, ne quiſquam ſacerdos in priuata domo celebraret, niſi prius decentia loci per eos, aut ſuos vicarios examinata fuerit, dum tamen hoc in iudicum ſeu notariorum lucrum non cedat. Prohibere inſuper, ne ornamenta eccleſiarum alicui extra illas commodentur. Deceret inſuper ipsosque præ ſules ad aliorum exemplum nunquàm niſi in eccleſiis celebrare, aut miſ ſam audire, nam ipſis etiam epiſcopis in domibus nullatenus licere celebrare, diſponit text. prædictus inc. Sicut. {quod ante diſpoſuerat Concilium Laodicenſe, Can. viij. in hæc verba, videlicet, Non oportet in domibus oblationes ab Epiſcopis ſiue presbyteris fieri.}