Ioannis Bernardi Diaz De Lvco, Decretorum Doctoris, Hispani, Episcopi Calagurritani, ac inuictissimi Romanorum Imperatoris, ac Hispaniarum regis Caroli Quinti à consiliis, Practica criminalis canonica, in qua omnia ferè flagitia, quæ à clericis committi possunt, cum eorum pœnis describuntur, "Ministri laicorum, ac in rebus eorum procuratores existentes…"
author: Juan Bernardo Díaz de Luco
source date: 1554
edition published: 2021-09-29
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Ministri laicorum, ac in rebus eorum procuratores existentes.

Capvt lii.

CLericis qui talia agunt, & occaſione huiuſcemodi adminiſtrationis, propter pecuniariam cauſam deprehenduntur in fraude non ſubuenitur ab eccleſia, vt diſponit text. in cap. Sacerdotibus. ne cleri. vel mona. quod intellige de clericis conſtitutis in ſacris, vel beneſiciatis, fecundum Abb. ibi, per ea quæ ipſe natat in cap. j. eod. titu. vbi in ſina. verbis concludit quòd clericis in minoribus non beneſiciatis non prohibentur negotia ſecularia aliâs licita. Et nota ſecundum eundem Abb. poſt Inno. quòd ille text. in c. Sacerdotibus. dum prohibet clericos eſ ſe procuratores rerum laicorum, intelligitur in procuratore generali:nam procurare vel adminiſtrare vnum negotium laicorum non eſt clericis prohibitum, quod dicit menti tenendum. & idem tenet Abb. poſt Innocen. & Ioan. Andr. in cap. Sed nec. in col. j. eod. titu. {idem tenet Inno. in c. j. de obliga. ad ratio. quem ſequuntur plures doct. relati per Phil. in c. cum I, & A. col. 6. nume. 17. de re iudi. quod tamen limita, niſi illud vnicum negotium ita multum eſ ſet arduum & diffuſum, quòd haberet diſtrahere clericum, ſicut multa negotia ſecundum Phili. in c. ij. de iudi. col. ij. nu. 4. Item limita vt infrà in c. 55.} Item aduerte quòd inquantum dicitur in d. c. Sacerdotibus, quòd talibus clericis non ſubuenitur ab eccleſia, intelligunt Docto. communiter ſecundum Abb. ibi, quòd non per hoc datur autoritas Iudici laico capiendi eos. Sed dicit quòd clerici non debent eis ſubuenire, dando illis pecuniam ad ſatisfaciendum de fraude, vel dando fauorem eis vel auxilium, quòminus debeant reſpondere in loco in quo geſ ſerunt adminiſtrationem. {Quomodo autem fuerit olim clericis prohibitum ſimilibus vacare, vide in concilio Carthaginenſi primo, Cano. 6. Cuius verba ſunt: Nicaſius epiſcopus Culuſtitanus dixit, Credo placere ſuggeſtionem meam ſanctitati veſtræ: & diſplicere vobis, vt qui ſeruiunt Deo, & annexi ſunt clero, non accedant ad actiones, ſeu adminiſtrationem vel procurationem domorum. Grationus epiſcopus dixit, Et Apoſtolorum ſtatuta ſunt, quæ dicunt, Nemo militans Deo implicat ſe negotiis ſecularibus, próinde aut clerici ſint ſine actionibus domorum, aut actores ſine officio clericorum. Vniuerſi dixerunt, Hoc obſeruemus. cuius canonis verba referuntur in c. credo. xxj. q. iij. licet eius ſupraſcriptio corrupta ſit.}