Ioannis Bernardi Diaz De Lvco, Decretorum Doctoris, Hispani, Episcopi Calagurritani, ac inuictissimi Romanorum Imperatoris, ac Hispaniarum regis Caroli Quinti à consiliis, Practica criminalis canonica, in qua omnia ferè flagitia, quæ à clericis committi possunt, cum eorum pœnis describuntur, "Ebrij."
author: Juan Bernardo Díaz de Luco
source date: 1554
edition published: 2021-09-29
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Ebrij.

Capvt lxxi.

Q vi enim ebrietatis crimen paruum eſ ſe exiſtimat, audiat Apoſtolum Paulum dicentem, Neque fornicarij, neque idolis ſeruientes, neque molles, neque maſculorum concubitores, neque auari, neque adulteri, neque ebrioſi regnum Dei poſsidebunt. Cúmque inter tam grauia delicta ebrietas annumeretur, quanta ſit eius grauitas apertè perpendat, videátque beatum Auguſtinum in ſermone de ebrietate, qui inter ſua opuſcula impreſ ſus habetur. {Et Iſidorum in tracta. de ſummo bono, in lib. ij. in c. xliij. de ebrietate. Et præcipuè legat obſecro elegantiſsimam, & mirabilem homiliam Baſilij. in primo tomo in homilia xiiij. de ebrietate & luxu.} Vnde quia ebrietas omnium vitiorum fomes ac nutrix eſt: ideo placuit Agathenſis Concilij venerandis patribus, vt clericus de quo fuiſ ſe ebrium conſtiterit, aut triginta dierum ſpacio à communione ſubmoueatur, aut corporali ſupplicio ſubdatur, vt habetur in capitulo fina. xxxv. diſt. quæ pœnæ ſic fuerunt diſiunctiuè deſcriptæ, vt diſcretus Iudex quem huic vitio deditum animaduerteret, & quòd à communione priuetur, paruipendere corporali potius ſupplicio caſtiget. Et vide Hoſt. in ſumma, tit. de tempo. ordi. in §. Et cui. verſ. Pœna autem. vbi dicit, quòd epiſcopus, presbyter, vel diaconus deſeruiens ebrietati, ſi non deſinat, deponitur. Subdiaconus vel inferior ſiue clericus, ſiue laicus communione priuatur. allegat text. in capitu. Si epiſcopus. xxxv. diſt. Si verò ſemel ebrius fuerit, tunc dicit puniendum pœna text. in d. cap. fina. Poſterius autem Innocent. iij. in Concilio generali ac celeberrimo Lateranenſ. diſpoſuit clericum à crapula & ebrietate non abſtinentem, & qui à ſuperiore commonitus non ſatisfecerit, ab officio & beneficio ſuſpendendum, vt habetur in cap. A crapula. de vit & honeſt. cleri. {Vnde vt clerici ab hoc vitio cauerent, eorúmque honeſtati conſuleretur, antiqua illa concilia tabernarum etiam ingreſ ſum illis inhibuerunt, niſi peregrinationis, vel itineris neceſsitate compulsis, vt in Concilio Laodicenſi. & in Sexta Synodo, & in Concilio Carthaginenſi iij. & in Concilio generali ſub Inno. iij. celebrato. de quibus in c. non oportet. & in c. nulli clerico. & in c. clerici xliiij. diſt. & in c. clerici. de vita & honeſta. clericor. Pœna autem contrarium facienti in illis Canonibus ſtatuta non eſt, vnde hoc ſuperioribus videtur relictum, vt conſideratis frequentatione actuum, & perſonæ qualitate, & videntium ſcandalo, ab ipſis puniri debeat. Ex quo videtur parum aduertenter ſcripſiſ ſe Bertachinum, in tracta. de Epiſcopo. in ij. parte in materia degradationis. in §. vl. ſcias. in ij. tomo. trac. Diuerſ. Doct. ſol. ccxxxvij. nume. xx. quòd deponi debet Epiſcopus vel clericus, qui retinet vel frequentat tabernas, motus prætext. in c. nulli. ſuprà alleg. qui tamen text. pœnam depoſitionis non imponit clerico frequentanti tabernam: ſed habenti eam, & inibi aliis ministranti. Quin potius & tunc non ſimpliciter clericum deponendum dicit, ſed disiunctiue diſponit quòd aut ceſ ſet, aut deponatur. Nec etiam illud probat tex. in c. pen. de vi. & hone. cler. quem etiam allegat Bertachin. vbi ſuprà pro ſua concluſione.}