De Ivsto Imperio Lvsitanorvm Asiatico, "Tertiò deducitur poteſtatem Eccleſiaſticam,[*] ſeu ſpiritual…"
author: Serafim de Freitas
source date: 1625
edition published: 2020-11-13
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Tertiò deducitur poteſtatem Eccleſiaſticam, ſeu ſpiritualem ſuperiorem eſſe politicæ, ſeu temporali. Cum enim eius finis ſit æterna beatitudo, & omnia temporalia vltimo fine ad illam dirigantur, Plato lib. 1. de legibus, oportet, inquit, vt legiſlator eum ordinem ſequatur, vt humana ad diuina vbique referantur, D. Auguſtin. de ciuitat. Dei libr. 19. capit. 17. Bellarm. libr. 5. de Rom. Pont. c. 7. rat. 1. & ſpiritualis poteſtas dirigat principaliter in illum finem, vt ſupra num. 20. probatum eſt: & omnis ars, ſeu potentia, ad quam directè pertinet finis, poteſt diſponere de his, quæ ſunt ad finem, vt cum Philoſopho. 1. Ethicorum cap. 1. docet D. Thom. 2. 2. quæſt. 40. artic. 2. ad 3. vt infra latius; conſequitur temporalem poteſtatem inferiorem eſſe ſpirituali, & ſubordinatam. Nam ſicut ars frænifactiua, vel nauisfactiua inferior eſt reſpectu artis equeſtris, ſeu nauigatoriæ, ad quam ordinatur, ex Ariſt. d. cap. 1. ſic poteſtas temporalis inferior eſt poteſtate Eccleſiaſtica, Victoria de poteſt. Eccleſ. 1. p. quæſt. vtrum ſpiritualis poteſtas ſit ſupra ciuilem, num. 10. ſed harum artium exemplum omnino non quadrat, quia ſi ſuperiores illæ artes non eſſent, ceſſarent & inferiores, quæ ratio non militat in prædictis poteſtatibus, quoniam non ita pendet temporalis ab ſpirituali, vt ceſſante hac ceſſet & illa, vt patet in infidelibus, apud quos eſt vera poteſtas temporalis, de quo infra. Et tamen ſine ordine ad aliquam veram poteſtatem ſpiritualem, quælibet reperiri poteſt, prout aduertunt Victor. ſup. num. 9. Bellarm. lib. 5. de Roman. Pont. cap. 6. verſ. at hæc, Molin. 1. tom. tract. 2. de iuſt. diſp. 29. col. 14. verſ. illud: ego aduerto ſuppoſita vtraque poteſtate optimè exemplum conuenire.