Apologia Ioannis Genesij Sepuluedae pro libro de iustis belli causis : ad amplissimum & doctissimum praesulem D. Antonium Ramirum episcopum Segouiensem, "Non igitur ſola prædicatione & diſputatione utendum eſt, nec…"
author: Juan Ginés de Sepúlveda
source date: 1550
edition published: 2020-01-29
language: en
availability: Dieses Werk bzw. dieser Inhalt wurde digitalisiert durch die Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz und steht unter einer Creative Commons Lizenz: Namensnennung 4.0 International (CC BY 4.0). This work or content, respectively, was digitized by the Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz, and is licensed under the terms of a Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0). Esta obra respectivamente este contenido ha sido digitalizado por la Akademie der Wiss (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)

Non igitur ſola prædicatione & diſputatione utendum eſt, nec in paganos, nec in hæreticos, ut in primitiua Eccleſia cum nullus principum crediderat, ſed cum facultas adſit, uis utilis & permiſ ſa quemadmodum expoſuimus, adhibenda. Hæc enim expeditiſ ſima ratio est gentes ad Christi fidem conuertendi, ut omni ſeculo res ipſa & exempla docuerunt. quæ exempla uim habent demostrationis teste eodem Auguſt. in eadem ad Vincent. Epistola. Cuius uerba translata ſunt. 23. q. 6. uides mea primitus inquit Sententia erat, neminem ad Christi & Eccleſiæ unitatem eſ ſe cogendum, uerbis eſ ſe agendum, diſputatione pugnandum, ratione uincendum. Sed hæc mea opinio non contradicentium uerbis, ſed demostrantium ſuperabatur exemplis. Nam primum opponebatur mihi, mea ciuitas, quæ cum tota fuiſ ſet in parte Donati, ad unitatem catholicam legum imperialium timore conuerſa est. Quam nunc uidemus ita animoſitatis uestræ perniciem detestari, ut in ea nunqam fuiſ ſe credatur. Et item aliæ multæ. Thomas quoque de Reg. prin. lib. 3. c. 16. quo anno, inquit, Constantinus conuerſus est ad fidem, baptizata ſunt circa partes Romanas plusquam centum millia hominum. Quod euenire constat eodem modo in hac Indorum conuerſione, qui cum fuerint in ditionem redacti, & impijs ſacrorum ritibus prohibiti uix euangelica prædicatione audita, agminatim confluunt baptiſmum poſtulantes, ſic enim ferè hominum more ac natura comparatum est, ut uicti facile in morem uictorum & imperantium tranſeant, & facta, dictaque eorum libenter imitentur. Itaque hac ratione paucis diebus plures & tutius ad Christi fidem conuertuntur, quam fortaſ ſe trecentis annis, ſola prædicatione conuerterentur. Fieri enim non potest, ut Philoſophus ait, Ethicorum. 10. aut non facile fit, ut ea uerbis mutentur, & extrudantur, quæ impreſ ſa ſunt moribus, temporeque diuturno retenta. Itaque ui opus eſ ſe ait, Vnde natæ ſint leges, quæ uim cogentem habent. Cui naturali dogmati maxime conuenit, Auguſt. Ambrosique doctrina, & Eccleſiæ atque Gregorij Sapientiſ ſimi Papæ decretum in memorato cap. Si non. Quod ſolum per ſe potest omnem controuersiam in hac cauſa comuni lege rationeque dirimire. Congruit Etiam Ioan. Scoti doctrina, qui maiorem etiam uim in tradenda religione infidelibus & filijs infidelium adhiberi censet. 4. sententiarum diſt. 4. q. ultima & Ioan. Maioris 4. sententiarum diſt. 44. q. 3. qui hanc in barbaros expeditionem nominatim probat.